Teoman, kızın gözlerine daldı.
Genç kız, anlamak istermiş gibi sordu:
- Teo! Niye yoruyorsun kendini bu hikâyelerle?
Davamı...
Yağmur, felâket! Yağdıkça bastırıyor. Sanki gökler yarılmış. Dere yatağında sular kabarıyor. Beride zayıf bile olsalar ses çıkaran yüzlerce düşman var. Derenin öte yakasında hürriyet, uçsuz bucaksız dağlara doğru kucağını açmış, bekliyor.
Davamı...
Ama zaman bir türlü geçmek bilmiyor. Sana ayarlı saatim, en ağır işleyen yük trenleri gibi ilerliyor. Ya da ben dakikalara fırsat vermiyorum. Henüz biri bitmeden, hemen saatime bakıyorum. “Öf!” yine aynı yerde, yine aynı dakikada.
.
Davamı...
Çekiç sesleri yakınlaştı: - Tın-tin! - Tın-tin! Bir ses, ansızın gürledi:
Davamı...
Yazılar cəmi: 4
|
|
Oyhan Hasan BILDIRKİ ve Öyküleri
- İndi blogda: 6
- Keçən ayın hiti: 1330
- Dünənki hit: 50
- Bugünki hit: 67
- Ümumi hit: 10611
|
